Gebaseerd op: Elsevier (8-10-2011)
Consumenten die financiële producten aanschaffen zijn niet alleen kritiekloos en nemen snel genoegen met onvolledige informatie, ze trappen ook nog eens in generieke valkuilen tijdens het verkooppraatje van de adviseur. Dat kan achteraf leiden tot hogere lasten en langere looptijden.
Een eerste valkuil is het gebruik van moeilijke woorden door de verkopers. Hoewel financieel adviseurs officieel geen koppelverkoop mogen doen, is de tweede valkuil dat verkopers klanten meerdere producten tegelijk proberen aan te smeren. Voorts jaagt de verkoper meestal zijn eigen belang na: weliswaar is de adviseur onafhankelijk in naam, in de praktijk wil daar wel eens van af geweken worden. Veel consumenten schamen zich voorts voor het feit dat ze de materie niet beheersen en durven daardoor niets te vragen. Angst zaaien is een andere verkooptruc; bijvoorbeeld bij het verkopen van arbeidsongeschiktheidsverzekeringen.
Vaak zetten verkopers druk op de ketel om deals snel te sluiten, spiegelen ze klanten lage kosten voor en rekenen ze op de gemakszucht van de klant die maar al te graag deze materie vermijdt en uitbesteedt. Ten slotte zijn verkopers zelf gemakzuchtig en hebben ze geen kennis van alle producten en aanbieders.
Bron: Profnews